Cobrar con tarxeta na túa web sen sustos: 3D Secure, fraude e retrocesións
Que é a autenticación reforzada que piden os bancos, por que non convén gardar tarxetas na túa propia web e como reducir os pedidos fraudulentos e as retrocesións nunha tenda pequena.
Vender por internet implica cobrar con tarxeta, e cobrar con tarxeta implica dous riscos que moitos negocios descobren tarde: os pedidos feitos con tarxetas roubadas e as retrocesións, cando o titular reclama ao banco e o diñeiro se che retira. Ningún dos dous se elimina de todo, pero pódense reducir moito con decisións sinxelas.
Non gardes tarxetas: deixa que o faga a pasarela
A primeira regra é que os datos da tarxeta non pasen polo teu servidor. As pasarelas de pagamento coñecidas (a do banco, Stripe, Redsys, PayPal e similares) ofrecen formularios propios ou páxinas de pagamento onde o cliente introduce a tarxeta directamente nos seus sistemas. A túa web só recibe unha confirmación.
Así, se algún día alguén entra na túa web, non atopa números de tarxeta que roubar. E aforras cumprir requisitos de seguridade de pagamentos que están pensados para empresas moito máis grandes. Se a túa web garda tarxetas na súa propia base de datos "para que o cliente non teña que volver escribila", é o momento de revisalo.
3D Secure: a confirmación que pide o banco
Seguro que o viches como comprador: pagas e o banco pídeche confirmar na súa aplicación ou cun código. É a autenticación reforzada que esixe a normativa europea de pagamentos (coñecida como PSD2) para a maioría das compras en liña, e na práctica faise co sistema 3D Secure.
Para o comercio ten unha vantaxe importante: cando o pagamento se autenticou así, en moitos casos de fraude a responsabilidade pasa do comercio ao banco emisor. Por iso convén asegurarse de que está activado na túa pasarela e non desactivalo para "quitar fricción".
Sinais dun pedido sospeitoso
Ningún sistema é perfecto, así que paga a pena revisar a man os pedidos que se saen do normal, sobre todo en tempada alta:
- Importes moi superiores ao teu pedido medio, ou varias unidades dun mesmo produto caro.
- Enderezo de envío que non ten nada que ver co de facturación, ou envíos urxentes a puntos de recollida.
- Varios intentos de pagamento fallidos seguidos con tarxetas distintas.
- Correos electrónicos sen sentido ou recén creados, e teléfonos que non responden.
Ante a dúbida, unha chamada ao cliente antes de enviar resolve moitos casos. Un comprador lexítimo enténdeo; un estafador adoita desaparecer.
Como evitar retrocesións que non son fraude
Moitas retrocesións non veñen de estafadores, senón de clientes que non recoñecen o cargo ou que non conseguen falar contigo. Para reducilas:
- Que o nome que aparece no extracto bancario sexa recoñecible e se pareza ao da túa web.
- Envía confirmación de pedido e de envío con número de seguimento.
- Ten un contacto visible e responde rápido: é mellor unha devolución ca unha retrocesión.
- Garda probas de entrega e da comunicación co cliente, por se tes que defenderte.
Revisa tamén os accesos
A conta da túa pasarela de pagamento é tan importante coma a túa conta bancaria. Activa a verificación en dous pasos, non compartas o usuario principal con ninguén e dálle a cada persoa só os permisos que precisa. Un acceso roubado á pasarela permite, por exemplo, facer reembolsos a tarxetas alleas.
Se queres que a túa tenda cobre de forma segura e sen complicarte, en pablopedrosa.com podes contarme o teu caso sen compromiso.